قدرت سیگنال

قدرت سیگنال

اول ، اگر سیگنال قابل تشخیص وجود نداشته باشد یا اگر بین مثلاً -120 dBm و -100 dBm کمرنگ شود) ، امید زیادی وجود ندارد. نویز به اندازه سیگنال تقویت می شود – و نویز تقویت کننده به آن اضافه می شود – بعید به نظر می رسد نتیجه قابل استفاده باشد. برای موفقیت ، ممکن است سیگنال ضعیف باشد ، اما باید نوعی سیگنال وجود داشته باشد – سیگنالی که زیر سطح نویز غالباً کمرنگ نشود. اکثر تلفن های همراه راهی برای ارائه برخی اطلاعات در مورد قدرت سیگنال دارند ، به عنوان مثال
تنظیمات> درباره تلفن> وضعیت> قدرت سیگنال
اگرچه ، بعضی اوقات ممکن است این اطلاعات در عمق درخت منو دفن شود ، به عنوان مثال
تنظیمات> سیستم> درباره تلفن> وضعیت> وضعیت سیم کارت> قدرت سیگنال
برای Google Pixel 2 در بعضی از تلفن های همراه Android شماره گیری کنید
* # * # 4636 # * # * و سپس “اطلاعات تلفن> قدرت سیگنال”
این یکی از “کدهای مخفی مخفی Google Android” است. (متأسفانه ، این کدهای جادویی معمولاً مخصوص مارک ها و مدل های خاص تلفن ها هستند).
خوشبختانه ، این روزها ، برنامه های متعددی وجود دارد که اطلاعات قدرت سیگنال را ارائه می دهند ، مانند OpenSignal ، CellMapper ، SignalSpy ، G-NetTrack و CellTracker فوق الذکر (برخی از آنها ، مانند NetworkGuru ، به تلفن روت شده نیاز دارند). در بعضی از تلفن ها می توان «حالت های آزمایش میدان تلفن همراه» را نیز امتحان کرد. یا “حالتهای تست درست” را برای مدل خاص خود جستجو کنید.
کمک می کند تا کمی گشت و گذار کنید تا ببینید قدرت سیگنال در یک منطقه چیست. بهتر است این کار را به همان اندازه که در ساختمان قصد نصب آنتن خارجی را دارید ، در ساختمان انجام دهید. توجه داشته باشید که شرایط سیگنال با زمان ممکن است کاملاً متفاوت باشد. بنابراین بهتر است این تمرین را چندین بار تکرار کنید. همچنین ، ممکن است یک سیگنال خوب از جهات غیرمنتظره مانند انعکاس در دامنه تپه به یک طرف جهت خط مستقیم به آنتن بیاید. متأسفانه تلفن های همراه توانایی ارائه اطلاعات در مورد جهت سیگنال ورودی را ندارند. اگر سیگنال قوی تر از 100 دسی بل در ثانیه باشد ، احتمال موفقیت وجود دارد (به این فکر کنید: این یعنی 10 دستور بزرگتر از 1 میلی وات!).
برنامه های اندرویدی مانند CellTracker (همچنین به OpenSignal مراجعه کنید) می توانند از این جهت مفید باشند که اطلاعات دقیق سیگنال را از جمله نشانگر قدرت سیگنال (RSSI یا ASU) ، نسبت سیگنال به نویز EVDO (SNR) و میزان خطای بیت (BER) برای GSM یا Ec / Io برای CDMA. نکته مهم ، آنها همچنین می توانند توالی اندازه گیری ها را بهمراه مختصات GPS مکان تلفن همراه در یک پرونده ضبط کنند.
برای به دست آوردن ضبط مداوم اطلاعات دقیق در برنامه OpenSignal ، “منو> تنظیمات> اشتراک داده” را انتخاب کرده و سپس “ذخیره داده سلول در کارت SD در هنگام بارگذاری” و “حداکثر اشتراک پس زمینه” را علامت بزنید. همچنین صفحه “نقشه” را در OpenSignal انتخاب کنید برای اطمینان از روشن بودن GPS ، و روشن بودن صفحه نمایش مطمئن شوید. با بررسی می توانید صفحه را مجبور به روشن ماندن کنید
تنظیمات> برنامه ها> توسعه> بیدار بمانید
و منبع تغذیه USB را وصل کنید در هر صورت این ایده خوبی است زیرا با استفاده از GPS به طور مداوم در عرض چند ساعت باتری تخلیه می شود
تقویت کننده دو جهته
بعد ، یک تقویت کننده دو جهته خوب از یک تولید کننده معتبر مانند weBoost ویلسون الکترونیک سابق) ضروری است (تقویت کننده های دو جهته از این واقعیت استفاده می کنند که برای
باند جدید ، ارتباط uplink در یک باند فرکانسی متفاوت از downlink است). تقویت کننده باید باند (های) فرکانس مورد استفاده توسط حامل سلولی در منطقه را پوشش دهد (به زیر مراجعه کنید). وقتی قدرت سیگنال حاشیه ای است ، بهترین کار این است که بالاترین سود موجود را بدست آورید. به عنوان مثال می توان به اتصال 4G-X ، قبلا Wilson AG Pro 75) ، با 70 دسی بل افزایش در باند تلفن همراه (824-894 مگاهرتز) و 75 دسی بل افزایش در باند PCS (1850-1990 مگاهرتز)) و تلفن تقویت کننده سیگنال 7 باند
با این حال توجه داشته باشید که فقط تقویت یک سیگنال بسیار پر سر و صدا کمک چندانی نمی کند ، زیرا هم سیگنال و هم نویز تقویت می شوند – و سپس نویز تقویت کننده به آن اضافه می شود. بنابراین داشتن یک آنتن با افزایش زیاد (نگاه کنید به زیر) برای رساندن سیگنال به بزرگترین شکل ممکن بسیار مهم است ، و باعث می شود صدای تقویت کننده کمتر شود (آنتن خود نویز اضافه نمی کند – مهم نیست که بهره آن چقدر باشد) ) یک آنتن ضروری با افزایش زیاد نیز دارای یک زاویه پذیرش باریک است (زیر را ببینید) ، که باعث خراب شدن سیگنال توسط منابع نویز الکترومغناطیسی به دور از جهت سیگنال مورد نظر می شود.

تقویت کننده دو حالته باید دارای تشخیص “بازخورد / نوسان” باشد بنابراین وقتی سیگنال آنتن (های) داخلی با دامنه کافی به آنتن خارجی باز می شود و باعث نوسانات کنترل نشده می شود ، خاموش می شود (فکر کنید صدای میکروفون بلند می شود). داشتن توانایی کنترل دستی سود می تواند یک ویژگی خوب باشد زیرا این امکان وجود دارد که سود را به زیر جایی که نوسانات بازخورد اتفاق می افتد ، کاهش دهید ، در صورتی که معلوم شود برای جلوگیری از نوسانات در موقعیت آنتن دهی داخلی و خارجی وجود ندارد بالاترین بهره تقویت کننده موجود. برخی از تقویت کننده ها در صورت لزوم به طور خودکار سود را کاهش می دهند.
باندهای فرکانس
همیشه نمی توان فهمید که شرکت مخابراتی از کدام باند های فرکانسی در منطقه مورد نظر استفاده می کند ، زیرا آنها اغلب در بیش از یک باند کار می کنند و معمولاً به تبلیغ اینکه کدام باند در کجا استفاده می شود اشاره ای نمی کنند (به عنوان مثال به CDMA مراجعه کنید ) خوشبختانه ، از سطح Android API سطح 24 ، شماره کانالهای فرکانس رادیویی مطلق در دسترس است: ARFCN برای GSM ، UARFCN برای WCDMA / UTMS ، EARFCN برای LTE / 4G و NRARFCN برای NR / 5G. از وب سایت Niviuk برای تبدیل شماره کانال های RF به فرکانس های واقعی استفاده کنید (اطلاعات مفید دیگری نیز در مورد فناوری تلفن همراه در آن وب سایت وجود دارد).
اینکه از چه باند استفاده شود به شرایط محلی بستگی دارد. به عنوان مثال ، از نوار فرکانس بالاتر در مناطق شهری می توان برای محدود کردن دامنه آنتن خاص استفاده کرد تا تداخل بین سلولهای با فاصله نزدیک کاهش یابد (فرکانسهای بالاتر توسط موانع بیشتر ضعیف می شوند و همچنین پراش نمی یابند). متناوباً ، ممکن است از کانال های پایین و کانال های بالاتر به منظور تهیه کانال های بیشتر در مناطق پرجمعیت استفاده شود. از طرف دیگر ، در مناطق روستایی ممکن است از باند کمتری به تنهایی استفاده شود ، هم به دلایل تاریخی (استقرار زودتر و به روزرسانی کمتر مکرر) و هم به این دلیل که طول موج های طولانی تر می توانند سیگنال قوی تری را در شرایط غیر LOS فراهم کنند ، زیرا در لبه ها بیشتر پراش می یابند از موانع. به عنوان مثال Verizon Wireless ، ممکن است از باند “PCS” (1850-1990 مگاهرتز) در یک منطقه شهری استفاده کند – یا هر دو “تلفن همراه” (824-894 مگاهرتز) و PCS – اما ممکن است انتخاب کند که فقط از پایین (“تلفن همراه”) استفاده شود ) باند در برخی مناطق روستایی. در برخی از شهرهای بزرگ ، ورایزون از باندهای فرکانس بسیار بالا 261 (28 گیگاهرتز) استفاده می کند. برعکس ، در مناطق روستایی ، T-Mobile از باند 71 “سود دیجیتال” (600-700 مگاهرتز) استفاده می کند (که اخیراً با جابجایی سیگنال های تلویزیون UHF آزاد شده است).
خوشبختانه تقویت کننده های دو جهته چند باند معمولاً در دسترس هستند. البته ، به راحتی می توان تعیین کرد که از کدام باند استفاده می شود ، به محض اینکه یک تکرار کننده سلولی با تقویت کننده دو جهته چند باند و آنتن راه اندازی شد: به سادگی یک بار سود را در یک باند کاهش دهید و ببینید کدام یک از آنها باعث می شود سیگنال تلفن همراه رها می شود. متأسفانه ، این اطلاعات خیلی دیر می آید تا بتواند در انتخاب آنتن یا تقویت کننده تأثیر بگذارد!
محل قرارگیری برج های تلفن همراه
مشکل بعدی ممکن است تشخیص محل دکل های سلول باشد که اگرچه از نظر دید نیستند ، اما سیگنالی قابل تشخیص تولید می کنند. این به این دلیل است که می توان آنتن خارجی جهت دار را به درستی هدف گرفت. همچنین برای درک اینکه یک الگوی تابش (به صورت افقی) چه کسی می خواهد در آنتن به منظور پوشاندن بیش از یک برج – اگر بیش از یک برج دارای سیگنال کافی برای استفاده بالقوه باشد – مفید است. داشتن بیش از یک برج در نمای “آنتن” خوب است ، زیرا احتمال کمرنگ شدن سیگنال های دو منبع در یک زمان بسیار کمتر از احتمال وجود آن است.
در بعضی کشورها اطلاعات مربوط به آنتن های برج تلفن همراه به راحتی در دسترس است. به عنوان مثال ، در کانادا ، “Location xcelerated” (Loxcel) دسترسی آسان به جزئیاتی مانند حامل ، فرکانس ، پهنای باند ، قدرت ، ارتفاع ، افزایش آنتن را فراهم می کند.
، از دست دادن کابل و حتی آزیموت آنتن های ایستگاه پایه بخش منفرد (بخشی از آن براساس سوابق مجوز از صنعت کانادا است که تخصیص طیف فرکانس را مدیریت می کند). به طور مشابه ، Sitefinder Ofcom قبلاً اطلاعاتی را برای انگلستان تهیه می کرد (اگرچه جزئیات آن کمتر است). متأسفانه در ایالات متحده آمریكا ، FCC پایگاه داده ای سازمان یافته و حاوی این اطلاعات ارائه نمی دهد.
یکی از راه های کسب برخی اطلاعات در مورد “سلول” یکی اتصال به استفاده از برنامه Google Maps در Android ، انتخاب منو و سپس
منو> تنظیمات> درباره
و به پایین به “Myl مکان من”) بروید (همچنین ، * # * # 4636 # * # * را شماره گیری کنید و “اطلاعات تلفن” را انتخاب کنید و به پایین “CellInfo” بروید).
برای GSM این به MCC می دهد: MNC LAC: CID (به عنوان مثال 310: 660 15: 25505) (جایی که MCC کد کشور همراه است ، MNC کد شبکه تلفن همراه است ، LAC کد محلی است و CID هویت آنتن خاصی است که به آن متصل است) ) برای CDMA این به جای آن MCC SID است: NID: BID (به عنوان مثال 311 28: 5: 781) (جایی که SID شناسایی سیستم است ، شناسایی شبکه NID و BID شناسایی ایستگاه پایه است).
متأسفانه این به شما نمی گوید که آنتن کجاست ، بنابراین یک مرحله دیگر لازم است. اینجاست که برنامه هایی مانند CellTracker به کار شما می آیند (همچنین به OpenSignal مراجعه کنید). توجه داشته باشید که حداقل در OpenSignal ، “مکان های برج” گزارش شده مختصات آنتن واقعی نیستند بلکه میانگین مختصاتی است که تلفن های همراه هنگام اتصال به آن آنتن بوده اند (این برای کاربرد اصلی این داده ها منطقی است ، که برای ارائه “خدمات موقعیت مکانی” برای تلفن های همراه که بر اساس آن آنتن به آن متصل هستند).
از آنجا که بیشتر آنتن های ایستگاه پایه جهت دار هستند ، در جهت لوب اصلی آنتن تعصب داخلی وجود دارد – به عنوان یک نتیجه ، برخی از “مکان های برج” ممکن است بسیار دور از مارک باشند و حتی به نظر می رسد در وسط یک رودخانه (نمونه صفحه نمایش گرفته شده از برنامه OpenSignal):
در بسیاری از موارد ، جبران خسارات در موقعیت گزارش شده در امتداد بزرگراه های اصلی قرار دارند ، زیرا تلفن ها هنگام تشخیص سیگنال بیشتر در امتداد جاده ها هستند. این جبران به ویژه در مناطق روستایی که فاصله بین برج ها بسیار بیشتر از مناطق شهری است ، قابل توجه است.
حامل های مبتنی بر CDMA ، مانند U.S. Cellular و SPRINT ، مختصات ایستگاه پایه را در زمینه های CDMA lat و CDMA lon ارائه می دهند. این مختصات برای برنامه های Android در دسترس است – و همچنین ممکن است از طریق قابل مشاهده باشد
* # * # 4636 # * # * و “اطلاعات تلفن> قدرت سیگنال”
جستجوی آنلاین برای مکان دکل های محلی امکان پذیر است (با استفاده از AntennaSearch و TowerCo) ، اما می تواند ناامید کننده باشد و منجر به نتایج اشتباه و ناقص شود (به عنوان مثال ثبت FCC فقط برای دکل های بالاتر از 200 “اعمال می شود).
در این روند ، ممکن است لازم به ذکر باشد که یک برج معین اغلب از چندین ارائه دهنده خدمات مختلف دارای آنتن “مستقر در محل” است. از همه مهمتر ، به طور معمول سه آنتن قابل شناسایی منحصر به فرد (به عنوان مثال با BID های مختلف برای CDMA – یا CID برای GSM) از هر حامل وجود دارد. اینها به طور معمول آنتن های “بخشی” هستند که هدف آنها پوشش دادن سه “سلول” مختلف در نزدیکی برج است. هر آنتن معمولاً یک بخش 120 درجه را پوشش می دهد.
به طور کلی ، هنگام تهیه نقشه از آنتن های ایستگاه پایه در مناطقی ، دانستن چیزی در مورد طرح شماره گذاری که توسط حامل ها برای اختصاص “شناسه منحصر به فرد” استفاده می شود ، می تواند مفید باشد. به دلیل تعصب جهت دار در “مکان های برج” که توسط سرویس های مکان ارائه می شود ، ممکن است “مکان” های گزارش شده برای آنتن های بخشی که بر روی همان برج نصب شده اند (اما در جهات مختلف قرار دارند) متفاوت باشد. با میانگین گیری از برج می توان تا حدودی برآورد بهتری از محل برج به دست آورد.
روش دیگر برای یافتن موقعیت های تقریبی برج سلولی استفاده از Google Maps Geolocation API با کاوش آنتن با آنتی است که توسط SID مشخص شده است: NID: BID (برای CDMA) ، MCC: MNC LAC: CID (برای GSM) یا MCC: MNC TAC : CI (برای LTE). یک بار دیگر ، توجه داشته باشید که مکان گزارش شده محل برج سلولی نیست ، بلکه تلفن های همراه جایی است که وقتی گزارش می دهند به آنتن متصل هستند. در حقیقت ، یکی از پارامترهای برگشت شده نشان دهنده اندازه منطقه ای است که تلفن های همراه از آن “دیدن” آن آنتن خاص را گزارش کرده اند.
تفسیر سوابق قدرت سیگنال
برای یافتن موقعیت های واقعی برج های اطراف شاید ارزش کمی رانندگی داشته باشد. هنگام انجام این کار ، به خاطر داشته باشید که قدرت سیگنال فقط به فاصله از برج بستگی ندارد ، زیرا الگوی تابش جهت دار است و همچنین به طور معمول در جهت عمودی باریک است (نگاه کنید به زیر). به عنوان مثال در برخی موارد
، ممکن است در هنگام نزدیک شدن به برج سیگنال نسبتاً ضعیفی بدست آید ، زیرا یکی از آنها “در زیر پرتو” است (یا نزدیک به یک نول بین لوب های کناری) ،
سیستم تلفن همراه ممکن است تمایلی به تغییر آنتن دیگری نداشته باشد ، حتی اگر سیگنال بهتری ایجاد کند (یا نسبت سیگنال به نویز پایین تر) ، به شرط آنکه ارتباط کافی کافی با آنتی که در حال حاضر به آن متصل است. بنابراین یکی الزاماً به نزدیکترین آنتن متصل نیست ، یا آن سیگنال دارای بهترین سیگنال در هر زمان مشخص – کدام آنتن در حال حاضر انتخاب شده است تا حدی تابعی از تاریخچه اتصال است و همچنین بار فعلی که توسط تلفن های همراه دیگر به طور خاص تحمیل می شود ایستگاه های پایه
همچنین دشوار است که تلفن همراه را مجبور به تغییر آنتی که به آن متصل است کنید تا محله آنتن ها را “کاوش” کند. قطع اتصال موقت با رفتن به “حالت هواپیما” (به عبارت دیگر “پنهان کردن” تلفن همراه با قرار دادن آن در یک کیسه فویل رسانا) ممکن است باعث شود بعضی اوقات وقتی دوباره “قابل مشاهده” شود به آنتن دیگری متصل شود. البته توجه داشته باشید که سیستم تلفن همراه تمایل دارد اتصالات قبلی را به خاطر بسپارد و ممکن است آنها را امتحان کرده و دوباره برقرار کند.
نکته دیگری که باید به خاطر بسپارید (حداقل برای CDMA) این است که نشانگر قدرت سیگنال (RSSI یا ASU) قدرت سیگنال تقویت کننده “خام” است – بر اساس سطح کنترل خودکار افزایش (AGC) تقویت کننده فرکانس میانی (IF). یعنی فقط سیگنالی که از آنتن می آید در حال حاضر “روی پارک شده” نیست ، بلکه همه چیز در یک کانال RF خاص است. این به شما کمک می کند تا توضیح دهید که چرا ، وقتی سیستم تلفن تصمیم به تغییر اتصال از آنتن به آنتن دیگر می دهد ، معمولاً هیچ تغییر قابل توجهی در “قدرت سیگنال” (RSSI یا ASU) مشاهده نمی شود.
مطمئناً هنگام عبور از برج تلفن همراه ، سیگنال نسبتاً شدیدی دریافت می شود ، اما معمولاً از یک آنتن (BID / CID) به دیگری تحویل داده می شود ، زیرا بیشتر آنتن ها “بخش ها” را پوشش می دهند. کمتر از 180 درجه (معمولاً 120 درجه) و جاده ای نزدیک برج سلولی از مرز بین یک بخش و بخش دیگر عبور می کند (و ممکن است گاهی به سرعت پشت سر هم از دو مرز عبور کند). به خاطر داشته باشید که ممکن است اتفاق بیفتد ، هنگام عبور از بالای برج تلفن همراه و دریافت سیگنال قوی ، در واقع هنوز یک آنتن در برج دیگری متصل باشد (به خصوص اگر ایستگاه های پایه در نزدیکترین برج بسیار شلوغ باشند). در این حالت ممکن است در شناسایی BID / CID متصل به برج با تصویب برج اشتباه گرفته شود. خوشبختانه این یک اتفاق معمول نیست و بعید است در هر سفر از برج برج اتفاق بیفتد.
برخی از شرکتهای مخابراتی (مانند US Cellular و SPRINT) به راحتی از شماره های BID / CID متعاقب آنتن های بخش در یک برج استفاده می کنند ، در حالی که برخی دیگر (مانند Verizon Wireless) از شماره های BID / CID با فاصله 256 فاصله استفاده می کنند (در جهت عقربه های ساعت افزایش می یابد ، شروع از بخشی که نزدیکترین قسمت به شمال است – به طرح های شماره گذاری مراجعه کنید). اگر به طور متوسط “مکان” های گزارش شده برای آنتن های سه بخشی در برج را داشته باشید ، می توانید اندکی بهتر از مکان واقعی یک برج به دست آورید.
موقعیت یابی و هدف گذاری آنتن
مهم است که بتوان بدون افزایش نوسانات بازخورد ، تقویت کننده تقویت کننده دو جهته را افزایش داد. موقعیت و هدف قرار دادن آنتن ها از عوامل مهم در این زمینه هستند (همراه با نسبت جلو به عقب آنتن خارجی). آنتن بیرونی باید جهت دار باشد ، به ایستگاه پایه و در طرف ساختمانی که رو به ایستگاه پایه قرار دارد (یعنی آنتن داخلی نباید “در مقابل” آنتن خارجی باشد).
آنتن داخلی باید از آنتن خارجی دور باشد ، ترجیحاً در موقعیتی قرار گیرد که وقتی از آنتن خارجی مشاهده می شود ، در مقابل ایستگاه پایه قرار دارد. آنتن داخلی می تواند تا حدی جهت دار باشد (به عنوان مثال یک صفحه تخت یا آنتن گنبدی) و برای “روشن کردن” منطقه ای که تلفن های همراه می تواند استفاده کند نصب شده است – اما ترجیحاً به سمت آنتن خارجی نیست.
اگر افزایش نوسان آمپلی فایر بدون نوسان تا آخر امکان پذیر نباشد ، ممکن است لازم باشد که جداسازی آنتن افزایش یابد. آنتن داخلی را حتی الامکان از آنتن خارجی حرکت دهید ، حتی اگر این بدان معنی باشد که در مرکز منطقه مورد نظر قرار نگرفته است. با تنظیم افزایش بیشتر از این طریق ، سیگنال قرار است یک منطقه بزرگتر را پوشش دهد.
در بعضی موارد ، ممکن است به چرخش یا چرخش آنتن داخلی کمک کند تا محور قطبش نزدیک به موازات قسمت قبل از آن نباشد
نمی دانید محور قطبش آنتن داخلی چیست؟ در مورد صفحه تخت ، معمولاً ابعاد طولانیتر صفحه است. اما در هر صورت ، می توان جهت گیری متفاوتی را امتحان کرد تا ببیند آیا می توان مشکل نوسان را به آن شکل کاهش داد.
بعضی اوقات می توان از فلز (مانند کانالهای تهویه هوا) یا قسمتهای ضخیم بتونی ساختمان برای “پنهان کردن” آنتن داخلی از آنتن خارجی استفاده کرد.
تقویت زیاد؟
با وجود آنچه در بالا گفته شد ، گاهی اوقات تقویت زیاد ممکن است چیز خوبی باشد. دلیل این امر این است که اگر به نظر می رسد تلفن همراه از سیگنالی که در آن “پارک شده” سیگنال قوی می گیرد ، ممکن است به آنتن دیگری تغییر نکند – حتی اگر “سیگنال” قوی از سیگنال به خوبی برخوردار نباشد. نسبت نویز (SNR). اگر چندین سیگنال ضعیف در دسترس باشد ، بهتر است کمی تقویت کننده تقویت کننده را خم کنید تا هر زمان که سیگنالی که در حال حاضر به آن متصل است ، جابجایی بین آنها را تشویق کند.
این در مورد آنتن چه چیزی می گوید؟ افزایش آنتن باید همیشه زیاد باشد تا سیگنالی نسبت به نویز تقویت کننده زیاد باشد – افزایش آنتن به معنای افزایش نویز نیست.
چند راهی و EVDO SNR
با ارتباطات غیر LOS ، سیگنال هایی که به آنتن گیرنده می رسند ممکن است بیش از یک مسیر را طی کرده باشند و بنابراین در زمان های کمی متفاوت می رسند – در واقع سیگنال دریافتی دارای “پژواک” متعددی است. اگر الگوی ‘echos’ ثابت می ماند. اما سیگنال های ارتباطی غیر LOS از چندین مسیر با روشی متناسب با زمان (سازنده و مخرب) با یکدیگر تداخل می کنند – در بدترین حالت منجر به “محو شدن” ، از دست دادن موقتی سیگنال می شود. (توجه داشته باشید که LTE در این مورد کمتر مشکلی دارد زیرا از سیگنالینگ با سرعت کم در تعداد زیادی کانال باریک استفاده می کند و بنابراین می توان فاصله محافظ بین بیت ها را به اندازه کافی طولانی کرد تا بتواند مقداری از لکه گیری چند مسیری را کنترل کند) .
ماهیت متغیر سیگنال ناشی از آن در طی چندین مسیر ، بیشترین اثر سوter را بر روی اجزای فرکانس بالاتر بار سیگنال دارد. در نتیجه ، انتقال داده بیشتر از صوت تحت تأثیر قرار می گیرد. یک نتیجه این است که با افزایش زیاد در آنتن و تقویت کننده دو جهته ، ممکن است سیگنال قابل توجهی (RSSI یا ASU بالا) در تلفن همراه مشاهده شود ، اما سرعت انتقال داده نسبتاً کم دارد (همانطور که در EVDO پایین نشان داده می شود) SNR و کم Ec / Io).
افزایش بیشتر در تقویت کننده نمی تواند این محدودیت را از بین ببرد. از طرف دیگر ، افزایش زیاد در آنتن می تواند کمک کند ، زیرا با کاهش زاویه پذیرش همراه است. اگر هدف آنتن باشد تداخل ناشی از چندین مسیر کاهش می یابد به طوری که سیگنال فقط از یکی از مسیرهای متعدد از جهتی می آید که در آن آنتن افزایش چشمگیری داشته باشد.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس سریع